ஆண்டுகள் ஆனது இரண்டு

 உங்களை நினைத்தவுடன்
கண்களிலே வருகிறது நீர் திரண்டு

எங்கள் கைகளை பிடித்து கரை சேர்தவரே 

கரை வந்த பின்பு கரைந்தது ஏனோ

எபோழுதும் எங்களை தேடிக்கொண்டே
  இருக்கும் உங்களை
 நாங்கள் தேட வேண்டும் என்று நினைத்தது ஏனோ

உங்களோடு வாழ்ந்த  நாட்களையும்

உங்களோடு கழித்த நேரங்களையும்  

உங்கள் அன்பில் நனைத்த காலங்களையும்

எங்கள் மனதிலும் நினைவுகளிலும் பச்சை குத்தியவரே

மனமில்லாத மலர் போல   

நீர் இல்லாத கடல் போல

இலை இல்லா மரம் போல

இவ்வுலகில் நீங்கள் இல்லாமல் நாங்களும்

நீங்கள் இல்லாத எங்கள் இல்லம்

நிலவில்லா வானம் போல் அல்லவா

காட்சியளிகின்றது   

எங்களை செதுக்கிய சிற்பியன்றோ நீங்கள்

கண்களில் மறைந்தாலும்  எங்கள்

செயல்களிலே வாழ்பவரே

எங்கள் கலங்கரை விளக்கே

உங்கள் காலடி அடைந்திட

இன்னமும் உங்கள் அன்பில் ஒளியால்

பத்திரமாய் பயணிக்கும்

உங்கள் அன்பு உள்ளங்கள்

  

பிரிவுகள்

பிறக்கும் போதே கருவறையில்   இருந்து பிரிக்கப்பட்டோம் ஆரம்பமாகிவிட்டது
நமது பிரிவுகளின் இலக்கணமும் துவக்கங்கலும்
முதலில் பிரிந்தது நிம்மதியை மனங்களை கொன்று தின்னும் இந்த மானிட உலகத்திலே பிரிவுகளை வைத்து மனிதனை கொன்று தின்றான் இறைவன்
உடலை காயப்படுத்த பல ஆயுதங்கள் உள்ள இந்த உலகத்திலே மனதை
காயப்படுத்த மிகவும் கூர்மையான ஒரே ஆயுதம் பிரிவு
கல்லறைகளால் மட்டும் பிரிவுகள் வருவதில்லை சில்லரைகலாலும்
வருவதுண்டு
இன்பங்களை மட்டுமே சுவைக்க நினைக்கும் நம் இதயங்கள் உறவுகளின் பிரிவுகளையும் துன்பங்களையும் ஜிரநிப்பதில்லை
பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை நிரந்தரமானது பிரிவு

அப்பா நீங்கள் எங்கே இருக்கின்றீர்கள்
உங்கள் குரலை கேட்காத எங்கள் காதுகளை
செவிடகவே உணர்கின்றோம்
உங்களை பார்க்க முடியாத இந்த கண்களை
குருடாகவே நினைகின்றோம்

நீங்கள் இருக்கும் வரை தினமும் உங்கள் அரவணைப்பால்
தினமும் பிறந்து கொண்டு இருந்தோம் ஆனால்
நீங்கள் இறந்த பிறகோ உங்களை 
நினைத்து தினமும் இறந்து கொண்டு அல்லவே இருக்கின்றோம்.